ഏത് ജൻമാന്തരങ്ങളിൽ
ഊർന്നു പോകുന്നെന്നറിയാതെ
കണ്ണിമ അണയാതെ
നോക്കി നിൽക്കുന്നു ഞാൻ
ഹൃദയ കോണിൽ എവിടെ നീ
ഉടക്കി എന്നറിയില്ല
എന്ന് കൂട് കൂട്ടിയെന്നറിയില്ല.
ചിലപ്പോൾ നിലാവിലെ കുളിരായി
പുലരിയിലെ ചൈതന്യമായി
നീ തഴുകി വരുമ്പോൾ
കൺകൾ ഈറനണയുന്നതെന്തിനെന്നും
അറിയില്ല.
അറിയില്ല, എനിക്കിന്നും പ്രണയമേ
നിന്നോട് മുഖം തിരിച്ചതെന്തിനെന്നും
പ്രണയത്തോടുള്ള പ്രണയം
ആരും അറിയാത്തതെന്തെന്നും.
ഇന്നും
കാണാതെ
കേൾക്കാതെ
ഒന്നും പറയാതെ
അക്ഷരങ്ങൾ
പ്രണയത്തെ നെയ്തെടുക്കുമെങ്കിൽ
ആ തീപ്പൊരി സൂക്ഷിച്ചിടാം.
കത്തിപ്പടരാതെ
ഒരു ചാറ്റൽ മഴയിൽ
അണയാൻ കൊതിച്ചാലും
ഇനി കഴിയില്ലന്ന് തോന്നുന്നു.
No comments:
Post a Comment