ഒരു പുഞ്ചിരിയായി നീ
വിടർന്നാൽ
മിഴികളിൽ കരുണയും
മൊഴികളിൽ സ്നേഹവും
പൊഴിയും
ഒരു മെഴുതിരി വെട്ടമായി
ഇരുളിൽ ആശ്വാസമായി
വഴികാട്ടിയാകും
ചിന്തകൾ നൈർമല്യമായി
കർമങ്ങൾ പരിശുദ്ധമായി
അഭയഹസ്തമായി
ആ കൃപ ചൊരിയും
ഉയിരിൽ
ഉയർത്തെഴുന്നേറ്റാലും
ഒരു പുൽക്കൂടൊരുക്കി
ഉള്ളം കാത്തിരിപ്പേറെയായി നാഥാ.
അനന്ത നീലിമയില് പറന്നുയരാനുള്ള സ്വപ്നവുമായി വിരിയാന് തുടിക്കുന്ന അക്ഷരകുഞ്ഞുങ്ങള്ക്കായി കൊഴിഞ്ഞുവീണ കാലത്തിന്റെ തൂവല് സ്പര്ശത്തില് പ്രണയവും വിരഹവും നെയ്തെടുത്ത കിളിക്കൂട്...
April 20, 2025
നാഥാ
Subscribe to:
Posts (Atom)
ഞാനറിയുന്നു
അകലെയാണെങ്കിലും ഒന്നും പറയാറിലെങ്കിലും അറിയുന്നു ഞാൻ... കാണന്നമെന്നില്ലെന്നു പറയുമ്പോൾ തൂവുന്ന കണ്ണുനീരിലും കാണുന്നു ഞാൻ... അകന്നു പോകുന്ന ക...
-
വർഷങ്ങൾക്കു മുന്നേ ജൂൺ മാസത്തിലെ മഴക്കാറുള്ള രാവിലെയാണ് ആദ്യമായി പാതിരിയാട് സ്കൂളിൽ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായി കയറിച്ചെല്ലുന്നത്. വലിയ വെള്ള തുണിയ...
-
എന്താ അമ്മെ ഒരു വിഷമം പോലെ ? ആ... ഞാൻ ഓരോന്നിങ്ങനെ ആലോചിക്കയായിരുന്നു. മെയ് ഒന്നെല്ലേ.. അതിനെന്താ ... എന്റെയൊക്കെ പ്രായത്തിലുള്ള എല്ലാ പെണ്...
-
കാലങ്ങൾ മുന്നേ ഒറ്റപ്പെട്ട വഴിയിൽ പകച്ചു നിന്ന എന്നോടായിരുന്നു ആദ്യ സമരം. സ്തബ്ധമായ നാവ് ചലിപ്പിക്കാൻ നഷ്ടമായ ചിന്തകളെ വീണ്ടെടുക്കാൻ വിപ്ല...