സൊറ -4

എന്താ അമ്മെ ഒരു വിഷമം പോലെ ?

ആ... ഞാൻ ഓരോന്നിങ്ങനെ ആലോചിക്കയായിരുന്നു. മെയ് ഒന്നെല്ലേ..

അതിനെന്താ ...

എന്റെയൊക്കെ പ്രായത്തിലുള്ള എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളുടെയും ഒരു കാര്യേ .

എന്ത് കാര്യം .

നമ്മളൊക്കെ ചെറുപ്പത്തിലേ എന്തൊക്കെ പണികളാ ചെയ്തേ ..

അതാണോ , ഞങ്ങളും പണി എടുക്കാറില്ലേ .

ഉം ... അതൊന്നുമല്ല . അടിച്ചു വാരണം , അലക്കണം. വെള്ളം ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ദൂരെയുള്ള തോട്ടിലാ അലക്ക് . അത് കഴിഞ്ഞാൽ അടുക്കളയിലെ കാര്യവും നോക്കണം. വൈകുന്നേരമാകുമ്പോൾ പശുവിനെ മേയ്ക്കാൻ പോണം അല്ലെങ്കിൽ പുല്ലു പറിക്കണം . അന്നൊക്കെ പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ വയസ്സായിരിക്കും .

ആ പ്രായത്തിലോ ?

എന്നിട്ടെന്താ , പതിനെട്ട് വയസ്സാകുമ്പോളേക്കും കല്യാണം കഴിപ്പിക്കും . ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ അവിടെയും പണിതന്നെ .

അതിന് സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഇടയ്ക്ക് വന്ന് റെസ്റ്റൊക്കെ എടുത്തൂടേ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞതല്ലേ പഴേ പോലെ ആയിരിക്കില്ലാലോ .

നല്ല കാര്യായി . അതിനൊന്നും സമ്മതിക്കില്ല. എങ്ങാനും കുറച്ച ദിവസം വീട്ടിൽ നിന്നാൽ, തിരിച്ചെത്തിയ ദിവസം മുതൽ എല്ലാരുടെയും മുഖഭാവവും പെരുമാറ്റവും കാണുമ്പോൾ തോന്നിപ്പോകും , പോകേണ്ടായിരുന്നെന്ന്.

സങ്കടാവില്ലേ ?

ഉം , സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തപ്പോ കുളിമുറി പോയി കരയും .

ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ

ആരോട് പറയാൻ . നാലഞ്ഞ് കൊല്ലം കൊണ്ട് രണ്ടോ മൂന്നോ കുട്ട്യാളാകും , അവരോടോ . അതിന് അവരെ ശരിക്കും പൊന്നാരിക്കാൻ വരെ സമയം കിട്ടുമോ. പ്രായമായാൽ മക്കളോ മരുമക്കളോ ഒരു താങ്ങായി വരുമെന്ന് സ്വപ്നം കാണും അത്ര തന്നെ .

നല്ല സ്വപ്നം തന്നെ .

സ്വപ്നല്ലേ ഉള്ളൂ . ഇപ്പോഴൊക്കെ ഓരോരോ കാരണങ്ങളല്ലേ ; പഠിക്കണം , പുതുമോടി , ഗർഭിണി , കുഞ്ഞിനെ നോക്കണം , ക്ഷീണം ... മുപ്പത് വയസ്സായാലും കുട്ടികളാണെന്നല്ലേ പറയുന്നേ . നമുക്കും ഒരു കുട്ടിക്കാലമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നോന്നാ ചിന്തിക്കുന്നേ.

അത് പിന്നെ ഗർഭിണികളെയൊക്കെ നന്നായി പരിഗണിക്കണല്ലോ .

ശരിയാ .. പരിഗണിക്കണം . ഒരു കാലത്തും ആരുടെയും പരിഗണന കിട്ടാത്തവർ നമ്മളല്ലേ.അന്നും ഇന്നും ഒരു ആനുകൂല്യവും കിട്ടാത്ത തൊഴിലാളികൾ.

സൊറ -3

നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കണേ.. കുറേനേരായല്ലോ .

ഒന്നൂല്ല .

അല്ല. എന്തോ ഉണ്ട് .

അത്.. സാലറി ഹൈക് വന്നു .

ഓ അതാണോ ... കഴിഞ്ഞ വർഷവും ഇത് പോലെ ഇരുത്തം ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ.

ഇത്തവണ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ കിട്ടിയില്ല .

ഇത് തന്നെ അല്ലെ കഴിഞ്ഞ വർഷവും അതിന്റെ മുന്നത്തെ വർഷവും നീ പറഞ്ഞെ.

ഉം .

പിന്നെന്താ ... ഇതിപ്പൊ ശീലായില്ലേ..

അമ്മെ..

ഇത്തവണയും പ്ലാനൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നോ. കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം കുറെ ചിരിച്ചതാ.

അത് മാത്രമാ ഒരു സമാധാനം . പ്ലാൻ ചെയ്തത് രാശി അല്ലെന്നു തോന്നി, ഇത്തവണ അതുണ്ടായില്ല.

ഓ പിന്നെന്താ .

എന്നാലും കുറച്ച് സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടു പോയി. ചോദിച്ചപ്പോൾ ആഗോള പ്രശ്നങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ത്വാതികമായ അവലോകനമായിരുന്നു മറുപടി.

എന്നാൽ പിന്നെ നിനക്ക് വേറെ നോക്കിക്കൂടെ.

അപ്പൊ ഞാൻ ഈ നാടും വീടും വിട്ടു പോണൊന്നാണോ പറയുന്നേ .

വേണ്ട , കമ്പനിന്ന് തന്ന ആ കുടയില്ലേ, അതും തുറന്ന് ഈ വെയിലത്തു നീ ഇരുന്നോ .

അമ്മെ....

സൊറ -2

നീ ആ കുട ഇങ്ങെടുക്കോ . ചെടിക്കൊക്കെ രാവിലെ തന്നെ വെള്ളം ഒഴിച്ചൂടായിരുന്നോ. ഇതും ഞാൻ തന്നെ ചെയ്യണോ. വെയിലായി ഇപ്പൊ.

ഓഫിസിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ കുട എടുക്കട്ടേ ..

ആ കുടയല്ലേ. പറമ്പിനും ഒരു തണല് കിട്ടും. ഇന്നലെ കുടമാറ്റം കണ്ടപ്പോളേ തോന്നിയതാ അതൊന്ന് നീർത്തണോന്ന്.

അന്ന് ഈ കുട കണ്ടപ്പോൾ എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു , ഒന്നും കാണാതേ കമ്പനിക്കാർ ഇത് തരില്ലാന്ന് ഇപ്പൊ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായോ. ഇത് പോലത്തെ ഒരു നാലെണ്ണം കൂടി തന്നെങ്കിൽ ടെറസിൽ വെക്കായിരുന്നു.

നീ പോയി ചോദിക്ക്.

തന്നാലും കൊണ്ട് വരാൻ പ്രയാസാണ് . കഴിഞ്ഞ തവണ വന്നപ്പോൾ ട്രെയിനിൽ നിന്ന് കുട തട്ടിയാണോ എന്നറിയില്ല ഒരു നിലവിളി ശബ്ദമൊക്കെ കേട്ടായിരുന്നു.

എന്നാല് വണ്ടി പിടിച്ചൂടായിരുന്നോ.

ഉം ...ശരിയാ ... ഗുഡ്സ് ഓട്ടോ പിടിക്കായിരുന്നു .

പിന്നെന്താ..

അല്ല , ആന മെലിഞ്ഞാലും തൊഴുത്തിൽ കെട്ടില്ലാലോ

എന്ത് ..

അത് പിന്നെ ... ആ കുടയുമായി വല്യ വണ്ടിയായ ട്രെയിനിൽ വന്നതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതാ.

സൊറ -1

അവളെ ഓൺലൈനിൽ കാണുന്നില്ലാലോ . വിഷുവിന് ആശംസ അയച്ചതാണ് പിന്നെ ഒരു വിവരവുമില്ല . സുഖാണോ എന്ന് ഒരു മെസ്സേജ് ഇട്ടാലോ. അമ്മ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?

വേണ്ട .

വേറെ ഏതെങ്കിലും ചോദിച്ചാലോ . എന്തൊക്കെയാ വിശേഷങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാണാനില്ലലോ എന്നൊക്കെ

അതൊന്നും വേണ്ട

എന്നാലും .

ഒരു എന്നാലും ഇല്ല. എടാ .. ചിലപ്പോൾ അവൾ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ പോയിരിക്കും .

അതിനെന്താ ...മൊബൈൽ അല്ലെ. വല്യ കനമൊന്നും ഇല്ലാലോ .

ശരിയാ.. അമ്മിക്കുട്ടിയൊന്നും അല്ലല്ലോ.

ഉം ..അമ്മിക്കുട്ടി എന്റെ നെഞ്ചിലാ ഇട്ടിരിക്കുന്നെ .

നീ ഇതും നോക്കിയിരുന്നോ . ചിലപ്പോൾ അവൾ ഒരു ഏട്ടനെ പോലെയാണ് കാണുന്നെങ്കിലോ ? അവൾക്ക് അങ്ങനെ ആരും ഇല്ലാലോ .

ആയിരിക്കുവോ.. സാരമില്ല.. സന്തോഷേയുള്ളൂ . തിരിച്ച് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സ്നേഹായിരുന്നല്ലോ.

സമരം

കാലങ്ങൾ മുന്നേ
ഒറ്റപ്പെട്ട വഴിയിൽ പകച്ചു നിന്ന
എന്നോടായിരുന്നു
ആദ്യ സമരം.
സ്‌തബ്ധമായ നാവ് ചലിപ്പിക്കാൻ
നഷ്‌ടമായ ചിന്തകളെ വീണ്ടെടുക്കാൻ
വിപ്ലവകാരിയായി.
എന്നിലെ വിശ്വാസിയോടും
രാഷ്ട്രീയവാദിയോടും
കലഹിച്ചു.
വിശപ്പിന്റെ വേദന
മറന്നുപോയെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളിൽ
കണ്ണുനീരൊഴുക്കി.
വർഗീയം വിഷം ചീറ്റിയപ്പോൾ
മുഷ്ടിചുരുട്ടി.
സ്വാർത്ഥത കെണിയൊരുക്കവേ
കണ്ണുരുട്ടി.
എന്റെ സമരം എന്നും
എന്നോടായിരുന്നു.
നാളെയും.

അറിയില്ല നീ

അറിയില്ല നീ
ഈ വഴികൾ പ്രിയമായത്
നിന്നെ കാണുമെന്നതിനാലെന്ന്

നാളിത്രയും കാത്തിരുന്നതും
നീ അറിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല

നിനക്കായി കാത്തുവെച്ച വാക്കുകൾ
പറയാതെ എന്നിലലിഞ്ഞതും
നീ അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല

നിൻ കൺകളിൽ
ഞാനെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ കണ്ടതും
ചിരിയിലും നിന്നോടുള്ള
പ്രണയം ഒളിച്ചതും
നീ അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല

ഒരു നാൾ ഈ അക്ഷരങ്ങൾ
നിന്നെത്തേടി എത്തുമ്പോഴും
അത് നീയാണെന്ന്
നീ തിരിച്ചറിയില്ല.

കൈനീട്ടം

കുഞ്ഞിളം കൈയിൽ ഒരു പൂവുമായി

ഇളം ചുണ്ടിൽ മധുരവുമായി

ആലിലയിൽ ചാഞ്ഞുറങ്ങും പൈതലേ...

ചെന്താമര കവിൾ തൊട്ടൊരുമും മയിൽപ്പീലി

ഏതൊരുനാൾ നീ കൈനീട്ടമേകും.

വിപ്ലവം

ജനസാഗരത്തിൽ വികാരമായി

സായുധമായി അലയടിക്കുന്നത്

മാത്രമോ വിപ്ലവം

ചിന്തകളിലെ സ്വാതന്ത്യവും

ചോദ്യങ്ങളിലെ അവകാശവും

വിശപ്പിനെ ഊട്ടുന്നതും

ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കരം നീട്ടുന്നതും

നാം ആരെന്ന ബോധ്യവും വിപ്ലവം .

നീ അറിയുന്നില്ല

ഇത്രമേൽ പ്രണിയമോയെന്ന്

ഈ നിലാകുളിരും

സ്വകാര്യം ചോദിക്കവേ

അത്രമേൽ നീ അറിയാത്തതിൽ

നക്ഷത്ര മിഴികളെ ഈറനണിയിച്ച്

മഞ്ഞുതുള്ളിയും പൊഴിയുകയായി.

കാല പ്രവാഹത്തിൽ

എന്നും നീ പുതിയൊരാളാണ്

വർഷമേ ...

ചുട്ടുപൊള്ളുന്നൊരു മനസ്സുമായി

കാത്തിരിക്കുന്നത്

ഇന്നും നീ അറിയില്ലെന്ന് മാത്രം.

വേർതിരിവ്

നല്ലതെന്നും ചീത്തയെന്നും
രണ്ടുതരം വെറുതെയല്ലേ... 
പൂർണമായി എന്തുണ്ടിവിടെ.

സ്നേഹിക്കുന്ന ഹൃദയമില്ലാത്തൊരു
കാട്ടാളനുമില്ല.
കോപാഗ്നി കൺകളിൽ പടരാതൊരു
മാടപ്രാവുമില്ല.

വേർതിരിവ് കാണുന്നൊരു മനസ്സിനോട് 
ഇത് നല്ലതാണോയെന്ന് 

എന്നേ ചോദിക്കണമായിരുന്നു. 

ഞാൻ

സ്വാർത്ഥനാണ് ഞാൻ
എൻ്റെ സുഖം സമാധാനം
ഇതിനപ്പുറം ചിന്തയിലില്ല മറ്റൊന്നും
അവിടെ പ്രകൃതിയില്ല
ജീവജാലങ്ങളില്ല
വിശക്കുന്ന വയറുകളില്ല
വേദനിക്കുന്നവരില്ല
പൊരുതി ബലിയാടായവരില്ല
ആ ഓർമകളില്ല
ഞാൻ ... ഞാൻ മാത്രമാണ് എവിടെയും.

ഈ വഴി മുന്നേ താണ്ടിയവർ
മറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ
ഈ ചിന്തതന്നെ വരില്ലെന്ന്
ചിന്തിക്കാനും കഴിയുന്നില്ല.

അനുഗ്രഹിച്ചെങ്കിൽ

കൃഷ്ണാ ...
നീയാണ് സർവ്വമെന്നറിയുന്നൊരാ നിമിഷം
അത് ക്ഷണമെങ്കിലും
മാഞ്ഞുപോകുന്നോരാ അനുഭൂതിയിലും
ചേതനയെ നിന്നോടെന്നും ചേർത്ത് നിർത്താൻ,
പ്രപഞ്ചം മയങ്ങുമാ പുഞ്ചിരി കണ്ടെന്നും മയങ്ങി നിൽക്കാൻ,
ലോകം നിറഞ്ഞിരിക്കും ആ കുഞ്ഞിളം പാദങ്ങളെയെന്നും പിന്തുടരാൻ
അകതാരിലൂർന്ന കൊതി
എന്നെന്നുമുണ്ടാകാൻ
അനുഗ്രഹിച്ചെങ്കിൽ.

നിത്യ പ്രണയം

ഇനി ഏതൊരു പുലരി
നമുക്കായി ഒരുങ്ങി നിൽക്കും
ഏതൊരു വള്ളിക്കുടിലിൽ
നാമൊരുമിച്ചിരിക്കും
ഏതൊരു പൂവിൻ സുഗന്ധം
ഒരുമിച്ചു നുകരും
ഏതൊരു മഴയിൽ
ഇരുകണ്ണുകളിലായി പെയ്ത മഴയെ
നാം തിരിച്ചറിയും
ഏതൊരു രാവിൽ നാം ഒന്നുചേരും.

കുഞ്ഞിളം തണുപ്പിൽ
മഞ്ഞു തുള്ളിയെ
മാറോടു ചേർക്കാൻ തുടിക്കും
അരിമുല്ലയും
കാവാകെ സുഗന്ധം ചൊരിഞ്ഞ്
ശംഖ്നാദം കേൾക്കാനായി ധ്യാനിച്ചിരിക്കും 
ചെമ്പകവും
നിത്യ പ്രണയരല്ലോ

പ്രകൃതിക്കും പ്രണയം
ജീവന് ശരീരത്തോടും പ്രണയം
ഇതുവരെ കാണാത്ത അറിയാത്ത നിന്നോട്
എനിക്കും പ്രണയം.

ഇനിയെന്ന് ഞാൻ അറിയും

അരികിലാകും നേരം
അകലെയായി മായുന്ന
മരീചികയാണ് നീ

വർഷങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു വീണതും
ഇന്നും നീ അകലെയാണെന്നതും
സ്വപ്നങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് തോന്നും

ഓരോ മഴയും നിലാവും നിൻ്റെ
സാമീപ്യമാകും
രാവോളാം പറഞ്ഞിരിക്കാനായി കാത്തുവെച്ചതും
കൈപിടിച്ചു നടക്കേണ്ട ഓരോ വഴികളും
ഓർത്തിരിക്കും

തേടി അലയുമ്പോഴും
നീ എന്നിൽ തന്നെയാണെന്നത്
ഇനിയെന്ന് ഞാൻ അറിയും 
കൃഷ്ണാ...

അകലെയാണെങ്കിലും

ഒരു കടലിൻ ഇരുകരയിലാണ് 
കാതങ്ങൾ അകലെയാണ്
എങ്കിലും ഒരുമാത്ര പോലും വേണ്ടതില്ല
അരികിലെത്തുവാനായി  

ഉള്ളമാകെ നീ നിറഞ്ഞു നിൽക്കവേ 
അറിയാതെ പൊഴിയും കണ്ണുനീരും
മൗനമായി നിന്നോട് പറയും
ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ നോവ്.

ഈ യാത്രയിൽ കൈകോർക്കാനുള്ളതോ  
കാലം തന്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ
ഒളിച്ചു വെച്ചതെന്തെന്നറിയാനായി
കാത്തിരിക്കാം ഇനിയും.