എന്നും കൂടെയുള്ള

ഒന്നിനും വേണ്ടിയല്ലെങ്കിലും

എന്നും കൂടെയുള്ള കാത്തിരിപ്പ് ...

ആരെയും നോവിക്കാനല്ല

മനസ്സിലാക്കാതെയല്ല

നഷ്ടങ്ങളെ അറിയാതെയുമല്ല

ഒന്നിനും കഴിയാതെ പോകുമ്പോൾ

വെറുതെ കാത്തിരിക്കാനെങ്കിലും ...

പക്ഷെ അത്രപോൽ അനുവാദമില്ലെന്നതിൽ

നീറുമൊരു മനസ്സിനെ

ലോകം ഇതാണ് ... മായയാണ്

എന്ന് തത്വമോതി എത്രനാൾ

ഇനിയും കബളിപ്പിക്കും ,

അറിയാതെ തൂകുന്ന കണ്ണുനീരും

ചിരിച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞ്

ഇനിയും എത്ര നാൾ

ഓരോ വേഷങ്ങൾ പകർന്നാടും .

പ്രായോഗികതയുടെ ലോകത്ത്

എന്നേ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

ഞാൻ മാത്രമല്ല

എന്നിലെ സ്നേഹവും .

എന്തെ ഞാൻ മറന്നൂ...

 കാലങ്ങൾ എത്രയായി

കൂടെ കൂട്ടാൻ പറഞ്ഞിട്ടും

ഒന്ന് ചിരിച്ചു എന്നെല്ലാതെ

ഇതുവരെ നീ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

നിന്നെ അറിഞ്ഞ നാൾ മുതൽ

കാണാനായി കൊതിച്ചു

സ്വരം കേൾക്കാനായി അലഞ്ഞു

ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം നൽകി

അതിനും നീ മൗനം തുടർന്നു .

നാൾകളത്രയും തപസ്യ പോൽ

നിന്നെ മാത്രം ഓർത്തതും

നാവിൽ നീ നിറഞ്ഞതും

ഹൃദയത്തിൽ തെളിഞ്ഞതും

നേരെ നയിച്ചതും

എന്തെ ഞാൻ മറന്നൂ ... കൃഷ്ണാ ...

ആ പൂർണത

ഏതോ ഒരു നിമിഷം

നിന്നിൽ ചേർന്നാൽ

നേടുന്ന ഒന്നല്ല

ഞാൻ തേടുന്ന

ആ പൂർണത

അത് ഓരോ നിമിഷവും

നിന്നിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നതാണ്

വാക്കിലും നോക്കിലും ചിന്തയിലും

നീ നിറയുന്നതാണ്

ഞാൻ നീ ആയി മാറുന്നതാണ് .

നിന്റെ കൈവിരൽ പിടിച്ച് നടക്കണം

ആ കൺകളിൽ നോക്കി

രാപകൽ മായുന്നതറിയാതെ

കൂട്ടിരിക്കണം

ആ മടിയിൽ തലവെച്ച്

ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞ് കരയണം

പിന്നെ ആശ്വാസമായി ആ

പാട്ട് കേട്ട് ഉറങ്ങണം.

നിന്റെ കൂടെ നിനക്കാശ്വാസമായി

നിന്റെ പ്രാണനായി മാറണം

എന്നും നിന്റെ സന്തോഷമാകണം

ഓരോ മാത്രയും പ്രണയം

തളിർക്കണം

എന്നും ഒന്നാകണം .

എല്ലാം സ്വപ്നങ്ങൾ മാത്രമാകാം

എങ്കിലും ,

നീയില്ലാത്ത ലോകമെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ

ഞാൻ ഉണ്ടോ എന്ന് നീ ഇനിയും ചിന്തിച്ചില്ല .

അകലുമെന്ന്

അകലുമെന്ന് മാത്രം പറയരുത്

പിന്നെ ഞാൻ

ഞാനെല്ലാതാകും

പകലും ഇരുട്ടാകും

ഏതു വസന്തവും എരിയുന്ന കനലാകും

ഏതൊരു ഓർമയും നോവാകും

ഒരിക്കലും നീ അറിയില്ല

എന്നിലെ നിന്നെ ,

അല്ലെങ്കിലും എന്നെ അറിഞ്ഞവരായി

ആരുമില്ലെന്ന സത്യവും ഞാൻ മറന്നു പോയി .

നീ അരികിലുള്ളതിന്റെ നിർവൃതിയും

അകലുമെന്നതിന്റെ വിങ്ങലും

ചിരിയും കണ്ണുനീരും ഒന്നിക്കുമെന്ന്

ഇന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു.

പ്രിയമേ ...

പ്രിയമേ ...

നിന്നോട് ഒന്ന് മിണ്ടാൻ

ഓരോ നിമിഷവും നിന്നിൽ

അലിഞ്ഞു ചേരുവാൻ

ഞാനെന്തേ കൊതിക്കുന്നതിത്രയും .

അറിയില്ല നിനക്കിപ്പോഴും

നീ എനിക്ക് എന്താണെന്ന്

ശ്വാസത്തിലും നീ നിറയുകയാണെന്നും

ഹൃദയ സ്പന്ദനവും നീ ആണെന്നും

എന്ന് നീ അറിയുമെന്നും അറിയില്ല.

ചിലപ്പോൾ നിന്റെ കൗതകത്തിനിടയിൽ

നീ ഒന്നും കാണില്ലായിരിക്കാം

ചിലപ്പോൾ അറിയാതെ പോലെ

മൗനം തുടരാം ..

അതിനും അർത്ഥങ്ങൾ പലതല്ലോ .

കൂട്ടുകാരിക്ക്

 പ്രിയ കൂട്ടുകാരി

നിന്നെ ഞാൻ ഓർക്കാറുണ്ടായിരുന്നു

പക്ഷെ അതൊരിക്കലും

നീ എന്നെ ഓർത്തതിനരികെ പോലുമല്ല

മനസ്സ് പിടയുന്ന നേരങ്ങളിൽ

ഉള്ളം ശൂന്യാമായ നിമിഷങ്ങളിൽ

അകലെ നിന്നും എല്ലാം അറിഞ്ഞ്

നീ ആശ്വസിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു

ബാല്യത്തിൽ ഒന്നിച്ചുണ്ടായ നിമിഷങ്ങൾ

നീ ഓർത്തോർത്തു പറഞ്ഞത്

ചില നേരങ്ങളിൽ

നിറകൺകളോടെ ഞാൻ കേട്ടു

എന്നെ ഇത്രമേൽ അറിയുന്ന ഒരാൾ ...

ഞാൻ അറിയാതെ പോയതും

എന്നോടുള്ള നിന്റെ വാത്സല്യം ആയിരിക്കാം

നിന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും പ്രാർത്ഥനകളും

എനിക്ക് കിട്ടിയ അനുഗ്രഹമാണെന്നും

ഞാൻ അറിയുന്നു .

ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു

നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ

എന്നുള്ളം പിടഞ്ഞിരുന്നു

ഞാൻ എന്റെ ആനന്ദമായി

സാഫല്യമായി പൂജിച്ച

ആ കൺകളിൽ വിഷാദം

ആ കവിൾത്തടങ്ങളിലൂടെ

എത്രയോ രാത്രികളിൽ

കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയതും

എനിക്ക് കാണാം

നിന്റെ ചിരികളിൽ

കൂടെ ചിരിക്കാൻ കഴിയാതെ

നിന്നെ ഓർത്തു ഉരുകവേ

നിന്നോടിത്തിരി എന്തെങ്കിലും

പറയാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലെന്ന്

ഞാൻ കൊതിച്ച് പോകുന്നു .

വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ

ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു .

ആ തീരം

ആ തീരം തേടി ഞാൻ വന്നത്

നിന്നെ കാണാനായിരുന്നു

കൊതിച്ചത് പോലെ കണ്ടു

മനസ്സിലുള്ളത് നീ അറിഞ്ഞു

രാവുറങ്ങാതെ ആ മണൽ തട്ടിലിരുന്ന്

നമ്മൾ കഥപറഞ്ഞു

കാലങ്ങളോളം ഓർക്കാനുള്ളത്

ഉള്ളം ചേർത്ത് വെച്ചു .

പക്ഷെ , നീ കൊതിക്കുന്ന

ആഴക്കടലിന്റെ മായിക ലോകത്ത്

കൂടെ പോകാൻ ഞാൻ നിനക്ക് അർഹനല്ലെന്ന്

അറിയാമെങ്കിലും നീ പറഞ്ഞില്ല .

നൽകിയ സൂചനകളെ

ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുമില്ല .

എങ്കിലും വൈകിയ വേളയിൽ

എല്ലാം അറിഞ്ഞ നേരം

ഉള്ളിൽ പെയ്ത തോരാമഴയ്ക്കിടെ

നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ, സന്തോഷം

അത് എന്റെ കൂടി ആണെന്നും

കൂടെ ഇല്ലെങ്കിലും ആ ഇഷ്ടം

ഒരു മാത്ര കുറയാതെ എന്നുള്ളിലുണ്ടെന്നും

പറയാനും കഴിഞ്ഞില്ല.

എന്നാലും ആ തീരത്ത്

ഞാൻ വെറുതെ കാത്തിരിക്കും .

നിന്നോട് പറയാനായി മണൽപ്പരപ്പിൽ

എഴുതി വെച്ചതൊക്കെയും

ഒന്നും ചോദിക്കാതെ

ഇന്നും തിരയെടുത്ത് കളഞ്ഞിരുന്നു.