കാത്തിരിപ്പ്

എന്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു...

അന്യമായി തീര്‍ന്ന ചിലതൊക്കെ

സ്വന്തമാകില്ല പിന്നീടൊരിക്കലും.

മനസ്സേ നിന്‍ ഭ്രമങ്ങള്‍

ചുട്ടു പൊള്ളിക്കുന്ന ദീര്‍ഘ നിശ്വാസങ്ങള്‍

വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു തള്ളിമാറ്റുമ്പോഴും

ഇത്തിരി പിണങ്ങി നില്‍ക്കുമെന്നല്ലാതെ

വീണ്ടും നീ വന്നു പുല്‍കുന്നുള്ളം

കൊതിക്കും പോലെ. 

നാളെ,

 ഈ കാത്തിരിപ്പിനൊരു

 ദിവസമോ വര്‍ഷമോ കൂടിയെന്നാകാം

 എങ്കിലും പൊലിഞ്ഞു തീരാത്ത  സ്വപ്നവുമായി 

 വീണ്ടും കാത്തിരിപ്പുണ്ടാകാം.

ആ ഓംകാരം

അപ്രമേയമാണു നിന്‍ ചമത്കാരമെന്നറിയുമെങ്കിലും

അകലെയല്ല നീ എന്നറിയുമെങ്കിലും

തേടി അകലുന്ന മനസ്സിനു ബോധമേകാനായി

      “ആ ഓംകാരം നീ തന്നെയെന്ന്”

നീ പതുക്കെ മന്ത്രിക്കവെ

അതു കേള്‍ക്കാനുള്ള പരിശുദ്ധി

എന്നുള്ളത്തിനേകാനായി

എന്നെന്നും നീ അനുഗ്രഹിക്കില്ലേ കൃഷ്ണാ...

ജീവിതം

കാത്തിരിപ്പാണ്...

അകന്നു പോയതൊക്കെയും

    അരികിലായ് വന്നുചേരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ്

ജീവിതം.

വേദനകളിലും നഷ്ട്മാകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച

സ്വപനമെന്ന ജീവനം

വേദനയായി മാറുന്നതും ജീവിതം.

കാലം തെറ്റിയ മഴ പോലെ

മോഹിച്ച പലതും തിരികെയെത്തുമ്പോള്‍

മൌനമായി അകന്നു നില്‍ക്കുന്നതും ജീവിതം.

ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളു എന്നറിയുമെങ്കിലും

ജീവിക്കാന്‍ മറന്നുപോകുന്നതും ജീവിതം.

സ്വപ്നമെ...

സ്വപ്നമെ

നീ ആരായിരുന്നെന്ന്  

ഒരു വാക്കില്‍ പറയുവാനാകുമൊ ?

ഏറ്റവും പ്രിയമുള്ളതിനെ ഏതൊന്നിലെന്ന്

പറയുന്നതുമെങ്ങിനെ ?

മാഞ്ഞു പോയെങ്കിലും

പല നാള്‍ കഴിഞ്ഞു നീ വന്നു.

മറക്കാതിരുന്ന പലതിലും വീണ്ടും

ഞാന്‍ അലയുമെങ്കിലും,

ഇന്നത്തെ നീ

ആ പഴയ സ്വപ്നമല്ലെന്ന്

എനിക്കറിയാം.

നിനക്കും...

ഉണരുവാന്‍ നേരമായി..

എവിടെയും പതറാതെ വീഴാതെ

മുന്നോട്ടു പോകേണ്ടതല്ലെ.

ചില തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ - ഗള്‍ഫ്

     ബന്ധുക്കളും പരിചയക്കാരും ഗള്‍ഫില്‍ പോവുകയും വരികയും ചെയ്യുന്നത് നാട്ടില്‍ ഒരു പതിവായിരുന്നു.മുകളില്‍ കെട്ടിവെച്ച വലിയ പെട്ടികളുമായി ഗള്‍ഫുകാരോടൊത്ത് അബാസിഡര്‍ കാര്‍ നാട്ടുവഴികളിലെ കുന്നും കുണ്ടും കയറി ഇറങ്ങും.

അന്നൊക്കെ വിമാനം കാണുമ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ കൂക്കി വിളിക്കും. കൈ വീശി കാണിക്കും.അതു മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ മറയുന്നതു വരെ നോക്കിനില്‍ക്കും. അന്നേ ദിവസം ഗള്‍ഫില്‍ പോയവര്‍ ആ വിമാനത്തിലാണ്‌ എന്ന ധാരണയില്‍ അടുത്ത ബന്ധുക്കള്‍ വിമാനം മറയുന്നതു വരെ നോക്കി നിന്ന് കണ്ണുനീരു പൊഴിക്കും.

ഗള്‍ഫ് എന്നത് മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലുള്ള ഒരു സ്ഥലം എന്നാണ് ഞാന്‍ ധരിച്ചിരുന്നത്.ആ സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് കഥകളില്‍ വായിച്ച ഏതൊ അത്ഭുത ലോകം എന്ന സങ്കല്‍പ്പമായിരുന്നു. അതിനാല്‍ തന്നെ പലപ്പോഴും ഗള്‍ഫിനെ കുറിച്ച് ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ ആകാശത്തേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു നോക്കിയിരുന്നത്.

എന്‍റെ ചെറുപ്പത്തില്‍ ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നും വന്ന അമ്മാവനെ കാണാന്‍  പോകുമ്പോള്‍, "നമുക്ക് ഒരു വല്യ ചാക്കുമായി പോകാമെന്ന്"  ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്രെ. ആ വലിയ പെട്ടികളിലെ സാധനങ്ങള്‍ എങ്ങനെ കൊണ്ടു വരാം എന്ന ചിന്തയാകാം. കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഇങ്ങിനെ പറയുമെങ്കിലും മുതിര്‍ന്നവരില്‍ പലരും പല രീതികളിലായി ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നു എന്നു പറയുന്നത് ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണോ?