നീ വരുമ്പോൾ

ഏത് ജൻമാന്തരങ്ങളിൽ

ഊർന്നു പോകുന്നെന്നറിയാതെ

കണ്ണിമ അണയാതെ 

നോക്കി നിൽക്കുന്നു ഞാൻ

ഹൃദയ കോണിൽ എവിടെ നീ 

ഉടക്കി എന്നറിയില്ല

എന്ന് കൂട് കൂട്ടിയെന്നറിയില്ല.

ചിലപ്പോൾ നിലാവിലെ കുളിരായി

പുലരിയിലെ ചൈതന്യമായി

നീ തഴുകി വരുമ്പോൾ

കൺകൾ ഈറനണയുന്നതെന്തിനെന്നും

അറിയില്ല.

അറിയില്ല, എനിക്കിന്നും പ്രണയമേ 

നിന്നോട് മുഖം തിരിച്ചതെന്തിനെന്നും

പ്രണയത്തോടുള്ള പ്രണയം 

ആരും അറിയാത്തതെന്തെന്നും.

ഇന്നും

കാണാതെ

കേൾക്കാതെ

ഒന്നും  പറയാതെ 

അക്ഷരങ്ങൾ 

പ്രണയത്തെ നെയ്തെടുക്കുമെങ്കിൽ

ആ തീപ്പൊരി സൂക്ഷിച്ചിടാം.

കത്തിപ്പടരാതെ

ഒരു ചാറ്റൽ മഴയിൽ

അണയാൻ കൊതിച്ചാലും

ഇനി കഴിയില്ലന്ന് തോന്നുന്നു.

നീ എന്നിൽ

അറിയില്ല 

ഒരു കവിതയായ്

പ്രഹേളികയായ്

നീ എന്നിൽ വിടരുന്നതെന്തിനെന്ന്.

ഓരോ നേരവും 

നിൻ ചിത്രം

എന്നിലേക്ക് തൊടുക്കുന്ന അനുഭൂതികളെ

ഏതക്ഷരങ്ങളാൽ  ചാലിച്ചെടുക്കുമെന്നും

അറിയില്ല.

അറിയാം 

കാണാമറയത്തെങ്കിലും

കാണുന്ന നിമിഷമോരോന്നും നീ

എന്തെന്നറിയാത്ത മരീചികയെന്ന്.

ഒന്നും പറയാനാകാതെ

സ്വയം മറന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ

എന്നോ നിൻ മുഖചിത്രം 

ഞാനെന്നിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്നെന്ന്.

ആരാധനയാകാം

പക്ഷെ പ്രണയമെന്ന് പറയാൻ....

ആകില്ല

കാലമേ അത് നിനക്കറിയാം