നേരമായില്ല

നീല കമ്പളം പുതച്ചുറങ്ങും
ആകാശം
നക്ഷത്ര കൺകൾ
ചിമ്മി ചിമ്മി പറഞ്ഞു
ഉറങ്ങാൻ നേരമായെന്ന് .

കൂമ്പിയ മിഴികളുമായി
ചെമ്പരത്തിയും
പുലരെ വിരിയാനായി
ഈ രാവിൽ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങും
ചെമ്പനീർ പൂമൊട്ടും
പതുക്കെ പറഞ്ഞു
ഉറങ്ങാൻ നേരമായെന്ന്.

കൃഷ്ണ പാദങ്ങളെ
പ്രണയിക്കും തുളസിയും
ആ തപസ്സിനിടയിൽ
നെറുകയിൽ വീണ
മഞ്ഞുതുള്ളിയോടൊപ്പം മന്ത്രിച്ചു
ഉറങ്ങാൻ നേരമായെന്ന്.

അകലെ നിന്നെങ്ങോ
രാക്കിളിയും അത് മൂളി

പക്ഷെ നേരമായില്ല

സ്വപ്നങ്ങളെ മാടിവിളിക്കും നക്ഷത്രങ്ങൾ
ഇഷ്ടങ്ങളെ നോക്കി
പുഞ്ചിരിതൂകവേ
പ്രതീക്ഷയായി ജ്വലിക്കവേ
അതിനാകുമോ?
ഇനി ഒരുനാൾ
അനന്തനീലിമയിലെ താരകങ്ങൾ
കൈവെള്ളയിൽ വന്നണയാൻ ഉണർന്നിരിക്കണമെന്നും അറിയാം.

രാത്രി മഴ

മഴ ചോർന്നില്ല
രാത്രി നേരമിത്രയും
ഇളം കാറ്റിനൊപ്പം പതിയെ
മുത്ത് പൊഴിയുകയാണ്

കൂടെ വന്ന ഇളം കാറ്റിന്
ഇന്നും വികൃതിയാണ്
ഒന്നും പറയാതെ
കുളിരിനൊപ്പം ഓർമകളെയും  
തഴുകുകയായി.

കാലങ്ങൾ എത്ര
പുറകിലായെന്നറിയില്ല
മാറി മറയുന്ന ചിത്രങ്ങൾ
കഥകളെത്രയോ പറയുകയായി
എത്ര തവണ 
കേട്ടുവെന്നറിയില്ല
എങ്കിലും രാത്രി മഴയിൽ
അത് കേൾക്കാൻ  
ഇന്നും കൊതിയായി.

തിരിച്ച് പോകാൻ ആകില്ല 
അത് അകലെയാണ്.
രാത്രി മഴ ഇപ്പോഴും
പൊഴിയുകയാണ്
കുളിരിളം കാറ്റും
കൂടെയാണ്.

കാത്തിരിപ്പ്

ആ കാത്തിരിപ്പിനു വിരാമമായി
മഴ പെയ്തിറങ്ങി
കാറ്റ്‌ മുന്നേ വന്നു
വരവറിയിച്ചതും
സ്വീകരിക്കാനായി മണ്ണ്
ഒരുങ്ങിയിരുന്നു

പരിഭവമെന്നോണം
ഇടയ്ക്കിടെ മിന്നൽ പിണരുകൾ
എങ്കിലും വേനലിൽ തീജ്വാലകളായ
മണ്ണിന്റെ ദീർഘനിശ്വാസങ്ങൾ
ഈ രാവിൽ  കുളിരേകും തലോടലായി

രാത്രി മാഞ്ഞതും
മഴ യാത്ര  പറഞ്ഞിരുന്നു
ഇനി തനിച്ചാണ്
എങ്കിലും  ഈ പുലരിയിൽ
മണ്ണ് നിർവൃതിയിൽ
മയങ്ങുകയാണെന്ന് തോന്നും
ഉണർന്നാൽ ഇനി വീണ്ടും
കാത്തിരിക്കേണ്ടതാണ്.

രാവും പകലും

ഓരോ രാവും
ഒരായിരം കിനാക്കളിൽ 
പുതച്ചുറങ്ങി
മഞ്ഞിൻ കുളിർ തലോടലിൽ
പ്രതീക്ഷയുടെ പുലരിയായി

ഓരോ പുലരിയും
ഒരായിരം പ്രയത്നങ്ങളെ 
തുഴഞ്ഞ്
വിയർപ്പിൻ കുളിരിൽ
നിർവൃതിയുടെ സായാഹ്നമായി

ഒരോ സായാഹ്നവും
പരസ്പര വിശ്വാസത്തിൻ 
അണയാത്ത ദീപപ്രഭയിൽ
സ്നേഹപൂർവം രാവുകളായി

രാവും പകലും
പരസ്പരം  കാത്തിരിപ്പാണ്
കാണില്ലെന്നറിയാം
അരികിലായി വന്നാൽ
ദൂരെയായി പോകണമെന്നറിയാം
ആ പ്രണയം
അത് അങ്ങനെയാണ്.

സാക്ഷി

അന്നേ..  പ്രണയം
നിൻ  കൈകളിൽ
ഏല്പിച്ചതാണ്
ഇന്നും അത് 
സുരക്ഷിതമാണെന്നറിയാം.

നീയും ഞാനും
രണ്ടു ദശാബ്ദങ്ങളായി
പെയ്തുപോയ മഴയും മഞ്ഞും
പെയ്തൊഴിയാത  കണ്ണുനീരിൽ
കാണാതെ പോയിരിക്കാം.
ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന
വേനലിൻ ചൂടും
അണയാത്ത നെഞ്ചിലെ
കനലിൽ
അറിഞ്ഞില്ലായിരിക്കാം

ഋതുചക്ര പ്രവാഹത്തിനപ്പുറവും
നാം കാത്തിരിക്കും 
തിരിച്ചു വേണമെന്നു പോലും
പറയാതെ
സൂക്ഷിക്കാനായി
അന്ന്  കൈമാറിയതിന്
കാലം മൗന സാക്ഷിയാണ്.