ഒരു ചിത്രമായി മനസ്സിൻ്റെ പടിവാതിലിൽ
നീ പാദസരം കിലുക്കിയപ്പോൾ സ്വാഗതമേകുവാനായി കവിതകൾ പീലിനീർത്തിയെങ്കിലും
ഒന്നും പറയാതെ
നീ അകന്നു പോയി...
കിനാവെന്ന് കരുതുമ്പോഴും
അരികിലായ് ചേരുവാൻ കൊതിക്കുമ്പോഴും
ജീവതാളമായി നീ
മാറിയതും മറന്നു പോകുന്നു.
അനുഭൂതിയായി മാറുന്ന കാഴ്ചകളിൽ
പറയാതെ പോകുന്ന മൗനങ്ങളിൽ
ചികഞ്ഞു നോക്കിയതൊക്കെയും
നിന്നിലെ എന്നെയായിരുന്നു
തേടിയലഞ്ഞ ചൈതന്യം നീയാണെന്നറിയുമ്പോഴും
രണ്ട് ദിശകളിലായി നാം
അകന്നു പോകുന്നത്
ഒരു തോന്നൽ മാത്രമെന്ന്
ഇനിയും പറയാനാകുമോ കൃഷ്ണാ ...
നീ അരികിൽ വരില്ലായിരിക്കാം
എങ്കിലും ഒരു ആശ്വാസമായി
ഈ ചിത്രവും നോക്കിയിരിക്കാം.
No comments:
Post a Comment