പ്രണയത്തിൻ ശ്രീകോവിലിൽ
നീറുമൊരു മനസ്സാൽ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ
മുല്ലമൊല കോർത്ത മണിവാതിൽ തുറന്ന്
അരികിലായി വന്ന് അനുഗ്രഹമേകിയ
ശ്രീ ദേവീ...
പുലർകാല മഞ്ഞിൽ ഒഴുകിവരും
അരുവിയെക്കാൾ ശീതളം പൊഴിയും
ആ കൺകളാൽ എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ
ആ അഗ്നി അടങ്ങിയിരുന്നു .
ജന്മാന്തരങ്ങളിലേക്കുള്ള വെളിച്ചമായി മാറിയിരുന്നു .
കനലുകൾ ചിലത് അവശേഷിക്കാം
കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ അത് കത്തിപ്പടരാം
ചിലപ്പോൾ വിഴുങ്ങാം
പക്ഷെ, അതിനെ അണയ്ക്കാൻ
ഇനി ആ നടയിൽ വന്നണയാൻ
ആവതല്ലെന്നും അറിയാം
എങ്കിലും ധന്യമാണ്
ആ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും
പൊഴിഞ്ഞ മണി മുത്തുകൾ
ഈ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും
സൂക്ഷിച്ച വെയ്ക്കാം
ആ നിമിഷങ്ങളെയും ഓർത്തു വെയ്ക്കാം.
No comments:
Post a Comment